کاهش تولید شیر بز در کشور

کاهش 

تولید شیر بز در کشور 

تولید و مصرف فرآورده های بز در کشور ایران سابقه یک سری هزار ساله دارااست و از این جهت بز یکی از گونه های مستقر مملکت ما به شمار می رود؛ نقشهای متفاوت در سنگ نگاره های باستانی کشور ایران نیز بر این داعیه صحه می گذارد . ذکر این نکته جالب هست که شیر بز یک عدد از شایسته ترین انواع شیر حیوان ها و سازگارترین آنان برای بشر به شمار می رود . 

البته علی رغم ارتقاء سرانه مصرف شیر در کشور، آمارهای رسمی نشان می دهد الگوی مصرف شیر و فرآورده های لبنی در ایران، از شیرهای بی نیاز و توصیه شده (مانند شیر بز) به سمت انواع ضعیفتر تغییر و تحول کرده می باشد . 

 

برای مثال در حالی که آمارهای مرکز آمار ابلاغ می نماید در سال 67 متساوی 19 .3 درصد از کل شیر ایجاد گردیده در کشور ایران از شیر بز بوده، مطابق آمار وزارت جهادکشاورزی در سال 94 این رقم فقط 3 .3 درصد کل شیر تولیدی را شامل می شده میباشد . 

 

از سوی دیگر بنابر آمارنامه منتشر شده وزارت جهادکشاورزی در سال 1394، جمعیت بز و بزغاله کشور در این سال حدود 20 میلیون رأس بوده میباشد که در این بین بیش از نیمی از گله داری بز میهن صرفا مربوط به 6 استان دربرگیرنده فارس (4 .1 میلیون)، کرمان (2 .3 میلیون) سیستان و بلوچستان (1 .2 میلیون)، خوزستان (1 .2 میلیون)، هرمزگان (1 .1) و خراسان رضوی (1 میلیون) بوده میباشد . 

 

* 

روشهای ساخت و مصرف شیر در ایران 

به صورت کلی رشد دام سبک به روشهای کوچ رو ( عشایری)، نصفه کوچ رو (روستایی) و اثبات (مزرعه ای و صنعتی) به خواسته تولید بره، گوشت، شیر، پشم و پوست انجام می گردد . در این سه روش، هزینه های تولید و به تبع آن صرفه اقتصادی، متغیر می باشد . 

 

عنوان عشایر متمرکز نیمه 

متمرکز قوت تغذیه 

ارزان امکان مدیریت دقیق امکان رئیس دقیق ضعف فقر 

مراتع و اقدامات حفاظتی بهداشت کم نگهداری هزینه بالا برای نگهداری - فرصت قیمت تمام شده گوشت به نسبت پایین امکان به کارگیری از تکنولوژی و توسعه امکان استعمال از پس چر مزارع سبب کاهش هزینه خوراک می شود . 

تهدید افزایش 

تعداد دام و نیستی مراتع ناتوانی در رقابت تولیدات ارزان - جدول 

| سه منش پرورش دام سبک 

محدود 

شدن ایجاد شیر دام سبک در میهن عارضه ها متعددی دارد، البته از موارد پایین می توان به عنوان مهم ترین عوارض نام برد: 

تأثیر 

تغییرات اقلیمی در خشکسالی و فرسایش مراتع کشور فشار 

وارده از سوی طرح ملی تعادل دام و مرتع برای جلوگیری از بیابان زایی افزایش 

مراتع قرق شده به منظور حفاظت اکثر از فون و فلور سطح وسیعی از مراتع در نواحی خشک عدم 

پایداری و وابستگی فراوان این منش رشد به مقدار بارش سالانه عدم 

وجود نژاد دام سبک با ضرایب فنی مناسب برای ساخت به رویکرد بسته و صنعتی کم توجهی 

و عدم سیاستگذاری دولت در ساخت صنعتی تحولات 

اجتماعی و گرایش پرورش دهندگان به هجرت و رفاه بیشتر