نکاتی درباره تغذیهٔ گوسفند

نکاتی 
درباره تغذیهٔ گوسفند 

رئیس یک گله گوسفند مستلزم داشتن اطلاعات کافى در امور متعدد گوسفنددارى می باشد . چراگاه و یا سایر منابع علوفه، غذاى اصلى و عمده براى گلهٔ گوسفندان در برهه زمانی آبستنى میباشد . علوفهٔ خشک با کیفیت خوب، سیلو و یا علوفه را پس از چیدن مى توان در تغذیهٔ گوسفند به کار پیروزی . مى توان علوفهٔ کم آب لگومینوزها، گرامینه ها و یا این که ادغام این دو، سیلوى ذرت و یا این که سیلوى سایر علوفه ها را زمینه استفاده قرار داد . درصورتی که قرار هست از سیلو در تغذیهٔ گوسفند به کارگیری بشود در موقع تهیه و تنظیم مى باید علوفهٔ ریزتر از سیلوئى که در تغذیهٔ گاو مسئله استفاده قرار مى گیرد خرد بشود . پس چرا مزارع را مى توان جهت چراى گوسفندان در حیث گرفت . 
در صورتی که مرتع و یا چراگاه وسعت بیشترى دارد، سفارش مى شود که به قسمت هاى متعدد تقسیم شده و به صورت چرخشى موضوع استفاده قرار گیرد زیرا چرانیدن به طور متناوب، سبب جدا سیکل زندگى انگل هاى داخلى مى شود . مراتع بایستی به فاصلهٔ هر دو الى سه هفته یک بار زمینه استعمال قرار گیرند که بستگى به کیفیت و گونه مرتع داراست مراتع نباید موضوع چراى بیش از حد قرار گیرند، زیرا این امر سبب ساز تخریب مرتع مى شود . به خصوص در مسئله گوسفند که چون این حیوان خیلى نزدیک به زمین علوفه را جدا مى کند، تخریب سریع تر و اکثر خواهد بود . تعداد گوسفندى که در واحد بازه زمانی در واحد تراز مرتع در نظر گرفته مى شود به مدل و کیفیت مرتع بستگى داراست . 

آسیاب میکسر
در مرتع براى ازدیاد بازدهى و استفادهٔ بیشتر حیوان ضروری می باشد آب کافى، سایهٔ مناسب، نمک و سایر مکمل هاى معدنى فراهم گردیده باشد . جابه جا کردن آبشخوار، نمک و مکمل معدنى باعث مى شود که قسمت هاى متعدد مرتع به خوبى موضوع به کارگیری قرار بگیرد و حیوان براى دسترسى به آب در ارتفاع چرا انرژى کمترى را مصرف کند . در موردى که مرتع یا این که چراگاه بینوا باشد مى توان هم زمان با چرا در مرتع از علوفهٔ خشک در تغذیهٔ گله گوسفند استعمال کرد . در پایین چنین شرایطى روزانه ۵/۱ الى یک کیلوگرم یونجهٔ کم آب احتیاجات میش را برطرف مى کند . مى توان به جاى یونجهٔ خشک از دو الى سه برابر سیلو ذرت استفاده کرد . زیرا احتیاجات غذائى میش براى تکامل جنین و بافت هاى پستانى خود حیوان ارتقا مى یابد . میش هائى که بیش از یک بره باردار هستند مخصوصاً در فرایند پایان آبستنی، اندازهٔ شکمبه آنان کوچک مى شود؛ زیرا مقدارى از گوشه و کنار به وسیله رحم اشغال مى شود . این زمینه باعث مى شود که به جاى مقدارى از علوفهٔ خشبى از کنسانتره استعمال بشود . تغذیهٔ میش با کنسانتره به تکامل نهائى جنین و فراهم کردن میش براى تولید شیر که گوساله نیاز مبرمى به آن خواهد داشت، امداد مى کند . نتایج تغذیهٔ خوب در اواخر مقطع آبستنى در موقع بره زائى و آن گاه از آن مشاهده مى شود . بدین ترتیب که کار وضع حمل به راحتى صورت خواهد گرفت، بره ها در هنگام ولادت قوى خواهند بود، وزن آنان از بره میش هائى که به خوبى تغذیه نشده اند، به طور قابل توجهى عمده خواهد بود و میش شیر عمده و مدت شیروارى طولانى تر خواهد داشت . در فیض بره ها قویتر، رویش آنها سریع تر و تلفات بره ها و میش ها کمتر خواهد بود . توصیه مى شود در پایانی ۶ هفتهٔ آبستنى به میش ها مقدارى مخلوط کنسانتره داده شود . دانهٔ ذرت، دانهٔ گندم، سورگوم، یولاف، جو و سبوس گندم از اجزائى می باشند که معمولاً در ترکیب کنسانتره زمینه استفاده قرار مى گیرند . 
در مواردى که مرتع و یا یونجهٔ کم آب از کیفیت پائینى برخوردار باشد میش به تکمیل کننده پروتئینى نیاز خواهد داشت . در پایین چنین شرایطى مى توان از کنجالهٔ سویا، کنجالهٔ بذرک و یا سایر مکمل هاى پروتئینى استعمال کرد . با اعتنا به ارزانى قیمت مى توان از اوره در جیرهٔ گوسفند به عنوان منشاء ازتى استفاده نمود که در پایین چنین شرایطى نبایستى بیش از یک سوم پروتئین جیره از اوره تأمین شده باشد . 
براساس مطالعات انجام گرفته، افزون آنتى بیوتیک از مرگ و میر بره ها مى کاهد، دادن آئورمایسین روزانه به مقدار ۶۰ میلى گرم به ازاء هر میش به مدت ۸۰ روز قبل از زایش به میزان قابل محسوسى از مرگ و میر بره ها مى کاهد . با این عمل مى توان نسبت تلفات بره ها را از ۵/۱۴ تا ۹/۳ درصد کاهش بخشید . میش هاى باردار بایستى تغذیهٔ آزاد داشته باشند که این فرمان باعث کم شدن هزینهٔ کارگرى و افزایش مصرف علوفه با کیفیت پائین مى شود . 
جیره اى که در تغذیهٔ میش هاى حامله به کار برده مى شود، بایستى به مقدار زیادى علوفهٔ خشبى داشته باشد . مهم ترین موضوع در تغذیهٔ میش هاى آبستن جلوگیرى از چاقى فراوان میش ها می باشد . 

تغذیه 
در بازه شیردهى 

میش هائى که در هفته هاى پایان آبستنى به خوبى تغذیه و حفظ گردیده باشند، پس از زایمان از موقعیت بدنى خوبى برخوردار خواهند بود و مقدار زیادى شیر ایجاد خواهند کرد . ماکزیمم تولید شیر در میش ها در حدود ۲ هفته پس از زایمان میباشد . جهت ادامهٔ ایجاد شیر زیاد، میش ها می بایست تغذیهٔ کافى داشته باشند تا علاوه بر تأمین نیاز غذائى براى نگهدارى میش، نیاز غذائى براى تولید شیر را نیز مهیا نماید . 
ارتقاء کنسانتره جیره سبب ساز تحریک میش براى تولید شیر بسیار خواهد شد، بایستی مطمئن بود که حیوان به آب تندرست و تمیز به اندازه کافى دسترسى داشته باشد . 
میش هائى که به بره هاى دوقلو شیر مى دهند، در مقایسه با میش هائى که به تک بره شیر مى دهند؛ به کنسانتره بیشترى نیاز دارا هستند . به نظر مى رسد میش هائى که دوقلو زائیده اند، مى توانند عمده از میش هائى که تک بره زائیده اند، شیر ساخت بکنند، این فرمان ممکن هست به این علت باشد که بره هاى دوقلو در هر موقع شیر خوردن پستان را خالى مى کنند و این کار سبب ساز تحریک بیشتر پستان و تولید بیشتر شیر مى شود . 
میش هاى نژاد سنگین در مقایسه با نژادهاى سبک به غذاى بیشترى نیاز دارا هستند . در صورتی که کیفیت علوفه اى که قضیه به کارگیری قرار مى گیرد پائین باشد، باید به مقدار کنسانتره جیره افزوده شود . در این قبیل موارد جهت تغذیهٔ خوبتر گله و بازدهى خوب مکمل هاى پروتئینى و معدنى مورد نیاز خواهند بود . تا حدود یک هفته قبل از شیرگیرى بره ها میزان آب و غذاى میش ها را کاهش دهید . این کاهش آب و غذاى میش سبب کاهش ایجاد شیر حیوان مى شود و بره اجباراً کنسانتره بیشترى مصرف مى کند و در فیض موقع از شیرگیری، بره کمتر دچار خلل مى شود . 

مرجع مقالات رسمی دام و طیور...